Woestijntapuit

Ik had weer een redelijk leeg weekend. Tijd om spontane plannen te maken. Na twee dagen heel veel snotteren, was mijn verkoudheid enorm verbeterd zaterdag ochtend. Er zaten weer vele mooie vogelsoorten in Nederland. Tijd om te gaan vogelen. Om 13:30 had ik een afspraak in Rotterdam dat was een beetje een breuk in mijn dag, maar ik ging er voor. Op naar Schiphol! Zeldzame soorten zitten nooit in mooie natuur, maar op industrieterreinen, havens, woonwijken of vliegvelden kennelijk.

Op Schiphol zat al ruim een week de woestijntapuit. Ik had eigenlijk vorige week al moeten gaan, toen was ik  namelijk in de buurt, maar gelukkig hij zat er nog. Ik had mijn auto wat ver geparkeerd en moest een stukje lopen. Er liepen op de parkeerplaats allemaal ouders met kinderen die net bij Sinterklaas waren geweest. Ze keken mij wat raar na toen ik met mijn scope op de schouders voorbij kwam.

Ik kwam aan. Aan de vogelaars en fotografen te zien was de vogel uit beeld. Maar hij werd snel weer gevonden. Ik kon hem door de scope prachtig zien. Vet hoor. Het zwarte masker door de jonge leeftijd nog niet helemaal zwart. De warme beige/rozige borst. De zwarte vleugels en rozige rug. Mooi beestje.

De fotografen stonden nog op een andere plek en hadden blijkbaar geen interesse in verplaatsen. Zij wisten kennelijk al dat de vogel dichterbij zou komen op de modderhoop voor hun. Ze kregen gelijk, nu konden we hem zo waarlijk nog dichterbij en mooier zien.

Toen ik een vriendin mijn digiscoop plaatje liet zien, zei ze dat de tapuit er wel erg koud uit zag. Ik vertelde dat hij vrolijk heen en weer aan het hoppen was, beetje aan het fourageren. Dat hij zich niet ontevreden gedroeg. Maar ik kon het niet helpen dat ik ineens toch wel wat medelijden kreeg dit verdwaalde jonge vogeltje, die zo ver van thuis was en in dit koude regenachtige Nederland terecht was gekomen op een lawaaierig vliegveld.

Totaal aantal soorten in Nederland: 309

Leave a Reply

Your email address will not be published.