Reizen door Ecuador

Op 23 april was het eindelijk zover, mijn ouders en zusje en broertje kwamen mij opzoeken in Ecuador. Dat was wel heel raar. Ik had ze acht maanden en twee dagen, om precies te zijn, niet gezien, en toen waren ze  ineens. Nou ja ik wist natuurlijk wel dat ze kwamen, maar toch.ecuador 001

Toen ik met mijn gastfamilie op het vliegveld stond te wachten en ik hun als één van de eerste passagiers zag binnenkomen, kwam er meteen een probleempje. Drie van de vier koffers/tassen waren niet aangekomen, waardoor ze als allerlaatste uit de aankomsthal kwamen. Nou konden de koffers wel de volgende dag opgehaald worden om de zelfde tijd, maar mijn familie ging meteen de dag erna door naar de Galapagoseilanden. We zijn halsoverkop naar San Marino, het dichtstbijzijnde grote winkelcentrum, gegaan om daar wat kleding en de voornaamste dingen zoals tandenborstels enzo te gaan kopen.

Donderdag 28 april waren we weer bij elkaar en vlogen we naar Quito. We werden opgehaald door Araceli, de zus van mijn gastvader, die ons naar ons hotel bracht. We brachten die avond nog een bezoek aan Roberto en Luz, Roberto is de broer van mijn gastmoeder. Dat was erg gezellig.

De 29ste hebben we de oude binnenstad van Quito bezocht. We hebben de belangrijkste kerken bezocht: de Basilica, waar we helemaal bovenop zijn geklommen; de Catedral op het plein van de onafhankelijkheid, waar we ook het paleis van de president hebben gezien; La Compania die ook wel de mooiste kerk van Latijns Amerika wordt genoemd, omdat het hele interieur van de kerk met bladgoud beschilderd is en tenslotte de San Fransisco.

ecuador 226 ecuador 239 ecuador 249 ecuador 233 ecuador 235 ecuador 251ecuador 254 ecuador 259 ecuador 265 ecuador 264 ecuador 274 ecuador 351

´s Avonds had ik een Rotary bijeenkomst in het Paleis van Kristal, een glazen gebouw boven op een heuvel in Quito. Alle uitwisselingsstudenten moesten hier aanwezig zijn. (De laatste Rotary tour viel precies gelijk met de reis met mijn ouders, dus alle uitwisselingsstudenten waren er ook.) We moesten met onze blazer komen of in typische outfit/klederdracht. Nou ik dacht dat het wel leuk was om in klederdracht te komen en samen met een Braziliaans meisje was ik de enige. Hier op klompen rondlopen was wel lachen.

ecuador 283

Zaterdags zijn we naar de markt in Otavalo gegaan. Een grote mark waar ze allemaal mooie souvenirs en kleding en dingen verkopen. Dat was heel leuk. En er waren echt heel veel mooie kleuren net zoals in december toen ik er was. Geweldig. En we hebben natuurlijk ook veel mooie dingen gekocht.

ecuador 296 ecuador 294 ecuador 290

Op 1 mei gingen we met Lucia, de nicht van mijn gastmoeder, en haar man en dochter naar Mindo. Ik was er al een keer geweest en ik wilde er ook graag met mijn ouders naar toe, omdat het er een beetje lijkt op de jungle (we hadden geen tijd om echt naar het oerwoud te gaan): tropisch bos en watervallen. We hebben een wandeling gemaakt naar een waterval, de grootste uit het gebied. De wandeling was heel spannend, er ontbrak wel wat beveiliging langs afgronden.

ecuador 315

ecuador 311 ecuador 326 ecuador 320

Maandag 2 mei hebben we Araceli bezocht. We zijn eerst met haar naar Panesillo gereden: een heuvel in de stad met een groot beeld van de maagd van Quito er boven op. We waren hier zaterdagnacht ook geweest. Je hebt hiervandaan een heel mooi uitzicht over de hele stad. Het was leuk om dit bij nacht en nu ook met daglicht te zien. Veel gebouwen konden we herkennen.

ecuador 358 ecuador 355 ecuador 337

De lunch bij Araceli en Claudio was heel lekker, maar het gesprek verliep wat moeizaam omdat ze geen Engels spraken. In de avond waren we bij de andere nicht van mijn gastmoeder, waar we wel een heel goed gesprek konden voeren. Zij spraken allemaal wel heel goed Engels. Magdalena en haar dochter Michelle en Lucia en Luis en nog een zus van hen waren er. Twee heerlijke en grote maaltijden hadden we die dag.

ecuador 366 ecuador 370

3 mei was de laatste dag in Quito. We zijn naar ‘Mitad del Mundo’ geweest, een monument van het midden van de aarde, zoals dat letterlijk vertaald heet, op de evenaar. Er staat een groot monument omringd met allerlei souvenirwinkeltjes en musea, ter ere van de evenaar zeg maar, maar in werkelijkheid ligt de evenaar 300 meter naar het zuiden. Hier was een ander soort park/museum over de plaatselijke indianen, die rituelen hielden bij de evenaar. Inti Ñan heette dat museum, wat betekent zon en aarde in het Quichua. Twee keer per jaar heb je daar een paar minuten geen schaduw. En de krachten zijn er anders. Op het noordelijk halfrond kun je duim en wijsvinger bij een ander niet of moeilijk van elkaar los krijgen. Op de evenaar gaat dat heel makkelijk. Ook werden er proeven met water gedaan. Op het noordelijk halfrond loopt het water linksom en op het zuidelijk halfrond rechtsom, terwijl op de evenaar het water recht wegloopt. Ook kun je op de evenaar een ei rechtop zetten op een schroefje. Dat is nog steeds heel moeilijk, maar het is mij gelukt! Verder waren er in dit museum nog meer dingen over de leefgewoonten van de verschillende indianengroepen in Ecuador.

ecuador 385 ecuador 389 ecuador 398 ecuador 401 ecuador 411

´s Middags zijn we nog naar het museum van Guayasamin geweest, een beroemde Ecuadoriaanse kunstschilder uit de vorige eeuw. Mijn ouders en zus vonden dit ook erg mooi. Ik was er al eerder geweest.

Woensdag zijn we naar Baños vertrokken. Hier aangekomen hebben we het dorpje bekeken en daarna zijn we naar de dierentuin geweest (traditiegetrouw gaan wij iedere vakantie minimaal één keer naar een dierentuin). De dierentuin bevond zich op een berg/rots, waarover de hele dierentuin zich bevond. Het was erg apart, ze hadden er allemaal inheemse dieren.

ecuador 431 ecuador 433 ecuador 428

De volgende dag zijn we in de ochtend gaan paardrijden. Vanuit Baños worden een heleboel verschillende tours georganiseerd en wij wilden wel paardrijden. Dat was heel leuk. We zijn naar de waterval Chamana gegaan en langs en over de rivier de Pastaza. We gingen zelfs in galop de berg op en kwamen zo ook weer in het dorp terug. Echt heel leuk. Ik had alleen nog wel een week spierpijn.

ecuador 465 ecuador 458

´s Middags zijn we met de bus naar Alausi gereden, waar we tegen vieren aankwamen. We hadden even door het dorpje gelopen en gekeken waar de trein vertrok. Vanuit Alausi vertrekt nl. een hele spectaculaire treinrit met haarspeldbochten en langs diepe afgronden, de “el nariz del diablo” geheten oftewel “de neus van de duivel”. We kwamen daar aan en op dat moment stond er een soort bus op rails. De conducteur vroeg ons of we mee wilden om een testrit te maken. Deze trein reed die dag voor het eerst met zeven toeristen om te kijken of hij werkte en of alles goed uitgemeten was. We moesten oppassen voor laag overhangende takken en kabels, en de trein reed ook langzamer bij die plekken. Dat was echt een gelukje. De tocht was inderdaad spectaculair, een prachtig landschap en er waren geen problemen met de nieuwe trein of met het traject.

ecuador 476 ecuador 490 ecuador 502

We konden direct de volgende dag dus weer verder naar Cañar (er was verder weinig te doen in Alausi, we hadden er de vorige avond gegeten in een restaurant en dat wat we bestelden, werd uit alle hoeken van het dorp gehaald zodat wij klanten tevreden gesteld werden, dat was wel heel apart.) Nou in Cañar aangekomen met onderweg een flinke regenbui, was onze hele bagage, die op het dak lag, nat geregend en we besloten om meteen maar door naar Cuenca te gaan.

ecuador 527

Op 7 mei hebben we eerst de stad bekeken. Cuenca is één van de mooiste steden van Ecuador. Ik kan niet zeggen welke de mooiste is; ze hebben allemaal hun voors en hun tegens. In Cuenca staat één van de grootste kathedalen van Zuid-Amerika: een hele mooie grote kathedraal met blauwe koepels, die ze nooit hebben afgemaakt omdat er een fout in de architectuur is gemaakt en hij dreigde in te storten. Verder hebben we nog door de vele straten gelopen en Inca-restjes bekeken en genoten van het lekkere weertje.

ecuador 530 ecuador 529 ecuador 538 ecuador 541 ecuador 545 ecuador 553 ecuador 559 ecuador 561 ecuador 567

De volgende dag wilden we eigenlijk naar een natuurpark dichtbij Cuenca. We hebben meer dan een uur op de bus gewacht, toen we door een andere bus werden meegenomen, waar de bus zeker langs zou komen en toch niet reed op zondag. Het was te laat om nog een andere reis te maken dus gingen we die dag rustig aan doen en hebben we nog wat door de stad gewandeld. We kwamen nog een groot feest tegen in een park. Waar allemaal varkens en biggen en cavia’s op de bbq lagen. Ook waren er veel souvenirkraampjes. In de avond toen we in een restaurantje zaten kwamen we tot de ontdekking dat mijn ouders, Reimer en Trudy beiden 47 jaar zijn, en dat wij met zijn drieën bij elkaar opgeteld ook 47 jaar zijn, een feestje waard. We hebben een lekker toetje gegeten.

ecuador 575 ecuador 570 ecuador 572

Van het natuurpark kwam helaas niets meer. We wilden namenlijk ook naar Inga Pirca, een zonnetempelcomplex. Dit deden we op onze laatste dag in Cuenca. Op deze plek liggen de grootste overgebleven incaresten van Ecuador. Het was een flinke busreis (anderhalf uur) en we kwamen in de middag terug. We zijn toen een beetje wezen winkelen en Reimer en IJsbrand gingen naar de bioscoop.

ecuador 581 ecuador 589 ecuador 599

Op 10 mei zijn we naar Guayaquil gegaan. De bus ging er met een omweg naartoe en de chauffeur moest onderweg ook nog even de weg vragen want hij kwam niet goed uit met de route. Al met al zaten wij van 10 uur in de morgen tot 4 uur in de middag in de bus, terwijl de reis normaal maar 3.5 uur duurt. Gelukkig konden we, net zoals tijdens alle busreizen in Ecuador, genieten van de mooie landschappen: grote bergen en diepe dalen die tijdens deze reis wel kleiner werden. Bovendien in de kuststreek heb je weer een heel ander landschap zoals te zien is op de foto´s van het verhaal van 7 april. Helaas is het in deze streek wel een heel stuk warmer, toch zeker 10 graden. Dat is niet zo prettig in de bus, maar we kwamen er door heen en arriveerden in de stad waar ik woon.

Op woensdag 11 mei wandelde ik voor het eerst sinds ik hier woon lekker door de straten van Guayaquil. De welgestelde mensen van Guayaquil, die niet in het centrum werken en er niets te doen hebben, gaan er heen met hun auto waar ze willen zijn en gaan weer, maar wandelen doen ze er meestal niet. Alhoewel er overal bewakers staan, zeggen veel mensen dat het gevaarlijk is in het centrum en dat je moet oppassen voor dieven en zakkenrollers. Ik heb er dus voorheen maar een paar stappen gezet. Echt lekker wandelen is het ook niet. De meeste straten zijn erg vies en ongelijk, er groeien weinig bomen en planten en overal rijden auto´s en bussen die lawaai maken en stinken. Ze zijn wel aan het werk om er een mooie stad van te maken. De opgeknapte delen zijn erg mooi. Helaas is er niet heel veel geld dus dat schiet niet heel erg op.

ecuador 618 ecuador 678 ecuador 706

Ik heb nog weinig cultureels gedaan in Guayaquil, dus ik kwam ook voor het eerst in de kathedaal van Guayaquil. Ik vind als ik eerlijk mag zijn de kerken van Quito mooier. Er tegenover was een parkje dat vol zat met iguanas/leguanen en een paar bedelende eekhoorntjes. Je moest oppassen als je onder een boom door liep, want de iguanas lieten hun behoeften zonder pardon vallen. Verder hebben we een wandeling over de Malecón (een prachtige lange boulevard met parkjes, winkelcentra, zitjes, monumenten etc. langs de waterkant) gemaakt. In de middag gingen we naar een heel groot overdekt winkelcentrum Mall del Sol geheten. In de avond maakten we nog een ritje met mijn gastfamilie door de stad.

ecuador 628 ecuador 629 ecuador 641ecuador 636 ecuador 640ecuador 806

Op donderdag hebben na een wandeling door Malecón (de andere helft), met een toeristenbus een tour door de stad gemaakt. We waren de enigen, die in de bus zaten en door stakende taxichaffeurs, die wegen aan het blokkeren waren, was de route een beetje verlegd. We misten gelukkig niet heel veel. Daarna wilden we naar het stedelijk museum gaan. Er waren allerlei vage dingen in de stad aan de hand dus het museum was gedeeltelijk gesloten. Nou ja eigenlijk alles was dicht en overal liepen de bewakers en militairen, maar we konden een schilderijen tentoonstelling bekijken en een paar echte gekrompen hoofdjes zien. Dit waren een soort trofeeën van vroegere indianen, die het hoofd van hun overwonnen vijand lieten krimpen op een manier die nog steeds niet precies bekend is. Het gekke is dat de gezichtsuitdrukking nog goed te zien is op de vuistgrote hoofdjes.

In de avond hebben we weer een uitstapje met mijn gastfamilie gemaakt, dit keer naar Las Peñas. Dit is een gerenoveerde voormalige krottenwijk. De huizen zijn er erg opgeknapt en hebben leuke kleuren gekregen. Bovendien ligt de wijk op een heuvel, the S. Anna´s Hill, en als je alle 483 traptreden bent opgeklommen, heb je een heel mooi uitzicht over de stad. Er komen inmiddels aardig veel toeristen naar toe, dus de mensen hebben daar nu ook weer een inkomstenbron met hun winkeltjes en restaurantjes.

ecuador 715 ecuador 716 ecuador 721

Vrijdag wilden we een boottocht maken over de Guayas, maar die tocht bleek iets anders te zijn dan het was. Wij (waren er helemaal alleen) konden met zijn vijven een boottocht maken op een boot van 200 personen of op een boot van 25 personen (maar van die boot was de kapitein ziek). Nou dat ging dus niet door. Vervolgens zijn we naar Parque Historico gegaan. Daar was ik ook al geweest. Het is een park met een combinatie van een dierentuin met inheemse dieren en een openlucht museum, waar oorspronkelijke huizen opnieuw zijn opgebouwd en getoond werd hoe de mensen leefden.

ecuador 747 ecuador 730 ecuador 733 ecuador 756

In de avond waren we uitgenodigd bij mijn gastouders thuis en hier hadden we een bbq. Het was heel gezellig. Vrienden van mij en mijn gastouders waren ook uitgenodigd. Toen iedereen weer weg was, viel er ineens een schorpioen van zo’n 12 cm van de schouder van mijn gastmoeder Sonia. Zij vooral schrok zich een ongeluk. Sonia en Andrea hebben vervolgens geprobeerd het beest te doden. Reimer had de schorpioen gevangen en wilde hem naar buiten gooien, maar mijn gastfamilie vond het beter als hij toch gedood werd. Dit was voor hun één van de eerste keren dat ze een schorpioen in huis tegenkwamen. (Later op 20 mei zat er trouwens een heel kleintje in mijn kamer, ik hoop niet dat dat een jong is van die grote, want dan zouden er nog veel meer kunnen zijn.)

Zaterdag was het de laatste dag dat mijn ouders er waren. We gingen met mijn gastbroertje Alejandro en Virgilio mijn gastvader naar het strand van Playas. Dat was heel lekker. De zon scheen, het strand was breed en de zee was (heeeeel) ruig. We hebben hele tijden in de zee doorgebracht en lekker op het strand gelegen en gespeeld. Het was heerlijk.

ecuador 770 ecuador 777 ecuador 780

Zondag 15 mei. Op deze echte laatste dag zijn we nog een keer naar Las Peñas gegaan, maar nu bij daglicht. Dit was ook erg leuk, behalve dat het die dag extreem warm was (tegen de 40 graden celcius). Daarna hebben we nog afkoeling in het museum voor moderne kunst op de Malecon gezocht en lekker op terrasjes in de schaduw gezeten. Aan het eind van de middag moesten we naar het vliegveld en gingen mijn ouders en broertje en zusje weer naar huis.

Leave a Reply

Your email address will not be published.