Feest zonder muziek, Ceremonie met muziek

Afgelopen donderdag heb ik voor het eerst in het zwembad gezwommen. Annabel en ik zijn na badminton samen naar huis gelopen en hebben een frisse duik genomen. We mogen samen wel naar huis lopen, dat mag ik niet gehaald alleen. We missen allebei onze fiets heel erg. Alles wat we doen moeten we gebracht en gehaald worden.

Vrijdagavond zijn we (Annabel en ik) naar een feestje geweest. Mijn gastouders hebben ons gebracht en de hare hebben ons weer opgehaald. Het moest een jaren tachtig feestje voorstellen. Als het typisch is dat de muziek uit valt op een jaren tachtig feestje dan zijn ze er goed in geslaagd. We zaten bijna drie kwartier zonder muziek en vlak voor dat we weggingen viel de muziek weer uit. Verder was het geen super muziek (ook geen jaren tachtig muziek) maar het was wel leuk. De hele klas was er bijna dat was ook wel gezellig.

Zaterdag heb ik krab gegeten. Er stond echt een enorme schaal vol met joekels van krabben, helemaal in takt dan behalve het feit dat ze gekookt waren. Dat was erg apart om te eten. Je hebt een soort knuppel om de pootjes mee stuk te slaan om het vlees er uit te kunnen eten. De pootjes zijn het lekkerst. (Natuurlijk aten we er ook weer rijst bij.)

Zondag ben ik naar een voetbal wedstrijd geweest van Barcelona tegen D. Quito, dat was erg geinig. Guayaquil heeft twee teams Emelec (mijn couselor is fan van Emelec) en Barcelona (daar is mijn gastfamilie voor en ik dus ook). Mijn gastvader heeft een eigen balkonnetje waar we met een man of twaalf kunnen zitten. Annabel was mee, mijn gastbroer en een paar vrienden en mijn gastvader met een paar vrienden. De eerste helft was eigenlijk niets aan dan behalve de rode kaart voor een van de spelers van D. Quito. De tweede helft was veel interessanter. Hierin maakte Barcelona eerst twee doelpunten, daarna maakte D. Quito een doelpunt en toen Barcelona nog twee. Het werd 4-1 voor Barcelona. Al het publiek was erg enthousiast dat was erg leuk. Het was echt een heel groot stadion en iedereen was voor Barcelona wat ook lochisch is omdat we in Guayaquil zijn. Er was een klein groepje supporters (20 mannetjes) voor D. Quito, die stonden als klein groepje omringt door de politie op de tribune. Veel mensen waren in het geel (de kleur van Barcelona) maar toch niet zo consequent als de Nederlanders in het oranje gaan. Het was erg leuk.

voetbal1
Maandag zou ik van vakken veranderen was mij verteld. Het was erg gemeen maar we zijn nog niet veranderd. Annabel wil graag af van dat technische gedoe en ik denk dat het voor mij beter is voor mijn Spaans om wat meer geschiedenis en filosofie te krijgen.

Vandaag was een één of andere ceremonie die heel belangrijk is in Ecuador. Alle leerlingen uit de 6e klas (ik zit in de vijfde) waren helemaal in een net ander schooluniform zonder rare logo´s en iets gekleurder. Ze moesten hun land beloven dat ze het zouden verdedigen en trouw zouden blijven door de Ecuadoriaanse vlag te kussen. Eerst werden (terwijl het publiek was opgestaan) de zesde klassers naar binnen gehaald. Ze moesten netjes marcheren op de vrolijke fanfare achtige muziek. Na een korte speech moesten we weer opstaan en het volkslied zingen. We moesten voordurend opstaan en zitten. Het was heel apart. Iemand vertelde mij ook dat dit een gebruik was wat eigenlijk alleen nog maar in Ecuador gebeurd. Maar het gebeurd dan ook op elke school in Ecuador.

Hugs Iris

Leave a Reply

Your email address will not be published.